मन मर्न नदिउँ

 सेवा गर्ने मन मर्न नदिउँ, 

सेवा गर्ने हात गल्न नदिउँ, 

व्यवसायिक सहजता कायम राखौँ

त्यो सँगसँगै हामी सबैले व्यवसायिकता मर्न नदिउँ र

ओठ सुकेका नागरिकलाई हाँसो र खुशी दिउँ। 

**पवित्र सेवा र सुरक्षाको पुकार**

अभाव र पीडामा जो सधैँ छटपटाउँछन्,

आशाका ज्योति बनेर तिनैतिर ती डाक्टर-नर्स लम्किन्छन्।

जीवन बचाउने यो महान् यात्रामाथि बारम्बार प्रहार हुन्छ,

शान्तिको यो मन्दिरमा कसरी अविश्वासको आगो बल्छ?

शताब्दियौँदेखि जलेर पनि जो निभ्न मान्दैन,

त्यो समर्पणको दीपलाई कसैले निभाउन जान्दैन।

जति नै छटपटी र कठिनाइको कालो बादल आए पनि,

प्राण बचाउने ती वीरहरूको काँध कहिल्यै झुक्दैन।

सहनशीलताको सीमा हुन्छ, न्यायको पनि आवाज हुन्छ,

तर हातै उठाउने यस्ता कार्यले मानवता लज्जित हुन्छ।

त्यसैले त आज गम्भीर भएर सबैले यो भन्नै पर्छ—

**सेवा गर्ने मन मर्न नदिउँ,**

**सेवा गर्ने हात गल्न नदिउँ।**

भयमुक्त वातावरणमा उनीहरूले आफ्नो धर्म निभाउन पाऊन्,

बिरामीको मुहारमा फेरि जीवनको ज्योति छाउन पाऊन्।

सुरक्षा र सम्मानको कडीलाई बलियो बनाउँदै,

**व्यवसायिक सहजता कायम राखौँ**

**त्यो सँगसँगै हामी सबैले व्यवसायिकता मर्न नदिउँ।**

अँध्यारो जीवनमा उज्यालोको किरण बनेर जो बग्छन्,

तिनले नै त हो यो धर्तीमा नयाँ प्राण भर्छन्।

दुःखीका आँसु पुछ्दै, पीडाहरू सबैलाई बिसार्न लगाउँदै,

हामी सबैले मिलेर यो प्रण आज गरौँ—

**ओठ सुकेका नागरिकलाई हाँसो र खुशी दिउँ।**